Ik wilde niet dat mijn vader voor altijd alleen zou blijven. Na lang wikken en wegen besloten mijn jongere broer en ik iemand te zoeken die hem gezelschap kon houden en voor hem kon zorgen als hij oud was. Aanvankelijk verzette mijn vader zich hevig en zei dat hij te oud was en niet hoefde te hertrouwen. Geduldig legden we hem uit: "Het is niet alleen voor jou, maar ook voor ons. We voelen ons veiliger als er iemand bij je is."
Volgens de hindoeïstische traditie was de trouwdag prachtig: onder de mandap droeg mijn vader een nieuwe sherwani, waardoor hij er heel jong uitzag; de bruid, Rekha, droeg een prachtige crèmekleurige sari. Ze liepen samen rond het heilige vuur; mijn vader droeg vakkundig de mangalsutra en de sindoor. Alle familieleden zegenden hen; iedereen was verbaasd hem zo stralend te zien als in zijn jeugd.
Het feest was voorbij en mijn vader bracht de bruid zo snel en vrolijk naar haar huwelijksnacht dat we tranen in onze ogen hadden van het lachen. Ik grapte tegen mijn jongere broer: "Kijk eens naar papa, hij is nu nerveuzer dan op zijn trouwdag."
Mijn jongere broer tikte me speels op de schouder: "Hij is bijna 70, maar hij heeft nog steeds zoveel energie!"
Net toen we dachten dat alles in orde was, hoorden we ongeveer een uur later Rekha huilen vanuit de slaapkamer. De hele familie was geschokt en verbaasd...
"Papa! Wat is er gebeurd?"
Voor de volledige kooktijden ga je naar de volgende pagina of klik je op de knop 'Openen' (>), en vergeet niet om dit te DELEN met je Facebook-vrienden.
