"Leek hij anders de laatste keer dat jullie samen speelden?"
"Heeft hij je ooit verteld waar hij woont?"
Mark knikte. "Het blauwe huis, een blok verwijderd van het park. We komen erlangs als we op zondag gaan wandelen."
"Die met de witte bloemen bij de brievenbus?"
Mark knikte.
Ik wist wat ik vervolgens moest doen.
"Heeft hij je ooit verteld waar hij woont?"
Nadat ik Mark naar school had gebracht, ging ik niet meteen naar mijn werk.
Ik reed naar het blauwe huis waar Leo woonde.
Ik zei tegen mezelf dat ik het alleen maar even checkte. Dat ik zo nodig wel een reden zou verzinnen. Ik maakte geen verdere plannen, want plannen zou betekenen dat ik mijn bezorgdheid moest toegeven.
Toen ik klopte, ging de deur niet meteen open.
Ik hoorde beweging binnen. Een televisie. Stemmen die door elkaar liepen.
Ik reed naar het blauwe huis waar Leo woonde.
Eindelijk reageerde Leo's moeder.
Ze leek verrast me te zien, daarna gegeneerd, alsof ze zelf in haar eigen leven overvallen was.
'Oh, hallo,' zei ze. 'Jij bent de vader van Mark, toch?'
'Ik ben het,' zei ik, opgelucht dat ze het zich herinnerde. 'Mijn excuses dat ik u stoor. Ik weet dat het onverwacht is.'
Ze glimlachte beleefd. "Alles is in orde. Wat is er aan de hand?"
Ze leek verrast me te zien.
'Ik wilde je iets vragen over Leo,' zei ik. 'Mark vraagt zich af waarom hij hem niet in het park heeft gezien.'
Haar glimlach verdween.
"Ah ja. We passen ons aan. Ik heb promotie gekregen op mijn werk, en het is best hectisch. Ik heb niet meer zoveel tijd als voorheen."
Ik knikte. "Ik vind het erg gênant, maar we moeten het over uw zoon hebben. Het gaat niet goed met hem."
Haar glimlach verdween.
Ze trok haar wenkbrauwen op. "Wat weet u over mijn zoon?"
Ik vertelde hem de waarheid – maar wel voorzichtig – over de teddybeer, het apparaatje dat erin zat en hoe Leo het had gebruikt om mijn zoon om hulp te smeken.
Ze bracht haar hand naar haar mond terwijl ik sprak.
"Oh mijn God," zei ze zachtjes. "Leo..."
Ik vertelde hem de waarheid, maar wel op een vriendelijke manier.
Ze vertelde me dat Leo de laatste tijd niet zichzelf is.
Ze had geprobeerd tijd vrij te maken om samen naar het park te gaan, maar ze moest vaak in het weekend werken om haar nieuwe professionele verantwoordelijkheden te kunnen nakomen.
Ik ben er bijna een uur gebleven.
Bij mijn vertrek waren er al projecten in uitvoering.
Ze had geprobeerd tijd vrij te maken zodat ze samen naar het park konden gaan.
Die zaterdag ontmoetten we elkaar in het park.
We waren heel dicht bij de plek, vlakbij het meer, waar Mark de teddybeer had gevonden, toen Mark Leo en zijn moeder zag.
De jongens aarzelden geen moment. Ze renden naar elkaar toe.
Hun botsing was onhandig, bruut en perfect.
