Rick keek me recht in de ogen.
Rick leunde achterover. "Het is óf wijs óf triest, Layla."
"Waarschijnlijk allebei."
Hij glimlachte even. "Je zegt moeilijke dingen alsof je je ervoor verontschuldigt."
Ik keek naar mijn bord. "Gewoonte."
Niemand had ooit mijn naam genoemd alsof die belangrijk was.
***
Violette merkte al snel mijn band met Rick op.
"Opa houdt meer van je dan van ons allemaal," zei ze op een avond.
"Dat komt omdat ik hem bedank als hij me de aardappelen aangeeft."
"Het is ofwel wijs, ofwel triest, Layla."
"Nee. Dat komt doordat je ruzie met hem maakt."
"Alleen als hij ongelijk heeft."
Ze lachte. "Precies."
***
Op een avond, terwijl Violet boven haar moeder hielp, zei Rick tegen haar: "Heb je er ooit aan gedacht om te trouwen, ook om praktische redenen?"
Ik keek op van mijn kopje thee. "Net zoals bij een zorgverzekering?"
"Meer over beveiliging."
Ik wachtte op de grap. Die kwam niet.
"Meen je dat serieus?"
"Ik ben."
Ik zette mijn kopje neer. "Rick, vraag je me ten huwelijk?"
"Heb je er ooit aan gedacht om om praktische redenen te trouwen?"
"Ja, Layla."
Dat was het moment waarop ik had moeten vertrekken.
In plaats daarvan vroeg ik: "Waarom ik?"
"Omdat je intelligent bent," zei hij. "Omdat je scherpzinnig bent. En omdat geld minder indruk op je maakt dan je laat blijken."
Ik liet een droge lach ontsnappen. "Dat laatste klopt niet."
Toen sprak hij een zin uit die iets in mij teweegbracht.
"Je hoeft je geen zorgen meer te maken, Layla. Graag gedaan."
Ik liet een droge lach horen.
Maar ik maakte me alleen maar zorgen. Over de huur, de rekeningen, de gaatjes die ik had verwaarloosd, en over het controleren van mijn bankrekening voordat ik shampoo kocht.
Ik had gewoon nee moeten zeggen.
In plaats daarvan vroeg ik: "Waarom ik nou eigenlijk?"
Onze blikken kruisten elkaar. "Omdat ik je meer vertrouw dan de meeste mensen die mijn bloedverwanten zijn."
Ik vertelde het Violet later die avond.
"Waarom ik nou?"
***
We waren in haar keuken; ze was aardbeien aan het afspoelen, en heel even dacht ik dat ze zou gaan lachen.
Ze heeft het niet gedaan.
'Hij heeft me ten huwelijk gevraagd,' zei ik.
Het water bleef stromen.
"Wat?"
"Ik weet hoe het klinkt."
"Zul jij?"
Ze draaide de kraan dicht. "Zeg me dat je nee hebt gezegd."
Ik heb niet snel genoeg gereageerd.
"Hij vroeg me ten huwelijk."
Violets gezichtsuitdrukking veranderde.
'Ik had niet gedacht dat je zo was, Layla. Echt niet,' zei ze zachtjes.
Sommige uitspraken doen extra pijn omdat ze lijken te zijn afgenomen tegen iemands wil.
'Ik weet niet wat voor soort persoon je denkt dat ik ben,' zei ik.
Violet sloeg haar armen over elkaar. "Ik dacht dat je trotser was. Maar je bent net als iedereen, hè? Je bent uit op zijn geld. Op zijn erfenis. Je walgt me, Layla."
Ik bleef roerloos staan.
