De eerste herinnering die ik me met zekerheid kan herinneren, is de vloer van het vliegveld, de koude, gespikkelde tegels en de geur van pretzels en kerosine.
Ik was vijf jaar oud en droeg een grote, pluizige rode jas waardoor ik eruitzag als een wandelende marshmallow. Mijn voeten kwamen niet bij de stoel als ik ging zitten, dus zwaaide ik met mijn benen heen en weer terwijl ik toekeek hoe de bagageband koffers uitspuugde alsof het een eindeloze goocheltruc was. Bruine koffers verschenen, toen zwarte, toen een felblauwe, en zelfs een roze met een lintje.
Mijn ouders zeiden dat ik bij de draaimolen moest wachten.
'Blijf staan,' zei mijn moeder met dezelfde ongeduldige toon die ze gebruikte tegen een hond die ze nauwelijks mocht. 'We gaan de auto halen.'
Mijn vader was al weggelopen en keek de menigte rond zonder naar mij te kijken. Hij kneep me nog een keer stevig en kort in mijn schouder, waarna ze beiden verdwenen in de bewegende massa reizigers.
Voor de volledige kooktijden ga je naar de volgende pagina of klik je op de knop 'Openen' (>), en vergeet niet om dit te DELEN met je Facebook-vrienden.
