Op dat moment stapte Daniel Whitmore naar voren.
'Neem me niet kwalijk,' zei hij zachtjes.
Emma verstijfde en bereidde zich voor op een oordeel. In plaats daarvan bleef haar toon kalm, bijna aarzelend.
"Je bent één element vergeten."
Ze fronste lichtjes. "Nee, ik heb het niet gedaan."
'Ja,' zei hij zachtjes, terwijl hij de formule oppakte en terug op de lopende band legde. 'Dat was je vergeten.'
Emma bloosde. "Het spijt me, maar ik kan het me niet veroorloven..."
'Ik weet het,' onderbrak hij haar zachtjes. 'Daarom wil ik het ook graag.'
De kassier bekeek ze één voor één.
Daniel draaide zich naar haar om. "Geef het alsjeblieft in."
Emma schudde onmiddellijk haar hoofd. "Ik kan je dit niet laten doen."
"Nee," antwoordde hij. "Je laat je door iemand helpen."
Ze observeerde hem aandachtig. Hij leek niet arrogant. Hij leek niet zielig. Hij leek... oprecht.
"Ik wil geen liefdadigheid," mompelde ze.
'Ik ook niet,' antwoordde hij. 'Zie het als een investering.'
Ze knipperde met haar ogen. "Een investering?"
'In de toekomst,' zei hij eenvoudig, terwijl hij met zijn kin naar de slapende baby gebaarde.
De kassier aarzelde. "Meneer, weet u het zeker?"
Daniel haalde zijn kaart tevoorschijn. "Alles erop. Absoluut alles."
Het apparaat piepte toen hij op de betaalknop drukte.
De bon wordt afgedrukt.
Een doodse stilte viel over de kassarij. Enkele klanten glimlachten even. Een oudere vrouw veegde haar ogen af.
Emma voelde haar keel dichtknijpen. "Ik weet niet eens hoe ik je moet bedanken."
Daniel overhandigde hem de bon, maar gaf die niet meteen terug.
'Werk je?' vroeg hij voorzichtig.
'Ja,' antwoordde ze, verdedigend maar eerlijk. 'Bij Rosie's Diner. 's Avonds.'
"En overdag?"
Ze keek naar haar zoon. "Ik zal voor ze zorgen."
Hij knikte nadenkend. "Zou u overwegen om ergens anders te gaan werken?"
Haar ogen vernauwden zich een beetje. "Wat bedoel je?"
Daniel greep in zijn jas en haalde er een eenvoudig visitekaartje uit.
Daniel Whitmore
Whitmore Holdings
Emma wierp er een vluchtige blik op, en keek er toen nog eens goed naar. De naam klonk haar bekend. Ze had hem in de kranten gezien: vastgoed, investeringen in technologie, lokale ontwikkelingsprojecten. Een miljardair die bekend stond om het opkopen van noodlijdende bedrijven en ze weer winstgevend te maken.
'Bent u die Whitmore?' vroeg ze zachtjes.
Hij glimlachte een beetje verlegen. "Ja."
De winkel leek nu nog stiller.
"Ik heb meerdere bedrijven in de stad," vervolgde hij. "Een daarvan is een buurtopvang voor werknemers. We zijn aan het uitbreiden en hebben administratief personeel nodig. Het is een stabiele baan met goede arbeidsvoorwaarden en flexibele werktijden."
Voor de volledige kooktijden ga je naar de volgende pagina of klik je op de knop 'Openen' (>), en vergeet niet om dit te DELEN met je Facebook-vrienden.
