Drie boeven klopten aan bij een eenzame oude man, ervan overtuigd dat ze een makkelijke prooi hadden gevonden. Maar ze wisten niets over de identiteit van de persoon die zich achter die deur schuilhield en hoe dit bezoek voor hen zou aflopen.

De drie mannen waren net vrijgelaten uit de gevangenis, maar waren niet van plan hun leven te beteren. Ze bleven doen waarvoor ze veroordeeld waren. Ze richtten zich op geïsoleerde individuen, maakten misbruik van hun angsten en namen hun huizen en bezittingen in beslag. Ze handelden brutaal, snel en zonder enig berouw.

Ze hadden het huis van de oude man op de hoek al lang geleden opgemerkt. Het was omgeven door een groot stuk grond, het was een stevig oud huis en er woonden geen buren of familieleden in de buurt. Ze hadden van tevoren onderzoek gedaan. De grootvader had geen familie en zijn dochter had al lange tijd niet meer met hem gesproken; ze woonde in een andere stad en kwam hem nooit opzoeken.

Een makkelijke prooi, zo besloten ze.

Die avond liepen ze naar de poort en klopten op de deur.

Een oudere man, gekleed in zwart en met een versleten leren jas aan, deed de deur open. Zijn gezicht was kalm, zijn blik aandachtig.

"Jullie hadden ons niet verwacht, maar we zijn gekomen," zei een van de bandieten met een glimlach.

De oude man bekeek hen aandachtig en bestudeerde hun tatoeages, hun gespannen schouders en hun uitdagende gezichten.

'Wat wil je?' vroeg hij kalm.

Voor de volledige kooktijden ga je naar de volgende pagina of klik je op de knop 'Openen' (>), en vergeet niet om dit te DELEN met je Facebook-vrienden.