"Dat is een belofte."
Die momenten waren nu van ons.
Ik pakte de camera en glimlachte. "Wie wil er een wedstrijdje doen om bij de schommels te komen?"
Het geluid van de sneakers galmde over de grond en er klonk gelach, mijn gelach vermengde zich met dat van hen terwijl we renden.
Niemand kan me de verloren jaren teruggeven.
Maar vanaf nu behoorde elke herinnering mij toe. En niemand zou me ook maar één dag afnemen.
Die momenten waren nu van ons.
