ederopbouw na de storm
Léna begon zich ondertussen dingen te herinneren: beelden, gevoelens, mijn stem. Ze probeerde het te begrijpen, haar verhaal samen te stellen, en toen vond ze de moed om te bellen.
Ik heb onmiddellijk de nodige stappen ondernomen om de situatie te beveiligen en mijn rechten te doen gelden. De bevoegde autoriteiten hebben een onderzoek ingesteld en een rechtszaak aangespannen om de verantwoordelijkheid vast te stellen en Lena's bescherming te waarborgen.
Een paar weken later verlieten we het ouderlijk huis en trokken we in bij Camille , mijn zus, om weer op eigen benen te staan en de nodige steun te kunnen bieden.
Niets kan die twee verloren jaren uitwissen. Maar elke ochtend, als ik Léna 'mama' hoor zeggen, besef ik de ongelooflijke kracht die me heeft geleid.
Want diep van binnen sterft het moederinstinct nooit.
Ze wacht, ze hoopt... en soms, tegen alle verwachtingen in, vindt ze haar weg terug naar de waarheid en een vorm van veerkracht binnen haar familie.
