Na weer een lange dienst zat ik even op de trappen van het ziekenhuis om op adem te komen. Binnen staat het leven nooit stil: sirenes, gangen, dringende beslissingen, families die op nieuws wachten. Buiten voelt de stilte anders, zwaarder. Vandaag heb ik mensen die ik niet eens ken geholpen om thuis te komen. Ik zag opgeluchte knuffels en emotionele afscheiden. En toen het mijn beurt was om in het zonnetje gezet te worden, viel mijn telefoon uit. Geen berichtjes, geen telefoontjes. Alleen het scherm aan en de nacht. Ik ben niet op zoek naar applaus. Ik heb voor dit beroep gekozen en daar ben ik trots op. Maar verjaardagen laten duidelijk zien wat er ontbreekt: soms zorg je voor iedereen, en uiteindelijk is er niemand om te vragen of je veilig en wel thuis bent gekomen. Wat zou je zeggen tegen iemand die vandaag alleen jarig is?
Ik bewonder je, want ondanks dat je niemand hebt, vecht je alsof je verantwoordelijkheden in het leven hebt, en het feit dat je die niet hebt, is benijdenswaardig. Jouw vechtlust komt voort uit de verantwoordelijkheid van het beroep dat je hebt gekozen; je bent een bewonderenswaardig mens. Gefeliciteerd!
Welnu, mijn vriend, dit is een zeer waardevolle en mooie missie, want God houdt van hen die voor de zieken zorgen, en jij bent er één van. Uiteindelijk mag je trots en dankbaar zijn dat God je de kans heeft gegeven om te dienen. Van harte gefeliciteerd! Ik stuur je knuffels en liefde, met alle respect. Houd moed en ga vol vertrouwen verder. Moge God je altijd zegenen.
Dokter, allereerst gefeliciteerd. Zoals je zelf al zei, ben je trots op het beroep dat je hebt gekozen, omdat je er oprecht van geniet om mensen te helpen met hun gezondheid. Helaas vraagt dit beroep offers van je, vaak zonder te weten wie je helpt. Maar één ding kan ik je wel vertellen: ook al ken ik je niet persoonlijk, ik bewonder je, net als alle zorgverleners, omdat je een deel van je leven hebt gewijd aan het helpen van zieken in nood. Met oprechte groet, dokter, en ik wens je een prachtige verjaardag. Ik omhels je met groot respect en dank je nogmaals voor de hulp die je al je patiënten biedt. VAN HARTE GEFELICITEERD MET JE VERJAARDAG
Na weer een lange dienst zat ik even op de trappen van het ziekenhuis om op adem te komen. Binnen gaat het leven onverminderd door: sirenes, gangen, dringende beslissingen, families die op nieuws wachten. Buiten voelt de stilte anders, zwaarder.
Vandaag heb ik mensen die ik niet eens kende geholpen om naar huis te gaan. Ik zag knuffels van opluchting en tranen bij het afscheid. En toen het mijn beurt was om herinnerd te worden, viel mijn telefoon uit. Geen berichtjes, geen telefoontjes. Alleen het scherm aan en de nacht.
Ik ben niet op zoek naar applaus. Ik heb voor dit beroep gekozen en ik ben er trots op. Maar verjaardagen laten duidelijk zien wat er ontbreekt: soms zorg je voor iedereen, en uiteindelijk is er niemand om te vragen of je veilig en wel thuis bent gekomen.
Voor de volledige kooktijden ga je naar de volgende pagina of klik je op de knop 'Openen' (>), en vergeet niet om dit te DELEN met je Facebook-vrienden.
