De beslissing is al genomen.

Het gesprek was kort en opvallend beleefd.

Bedrijfstaal galmde door de ruimte – uitdrukkingen als   'organisatorische verandering'   en   'overgangsperiode'.

Maar de betekenis was overduidelijk.

Mijn bureau zou haar bureau worden.

Ik knikte en probeerde kalm en professioneel over te komen, hoewel ik een knoop in mijn maag voelde bij de gedachte dat de beslissing al lang voor aanvang van deze vergadering was genomen.

Toen ik opstond om te vertrekken, pakte mijn manager een stapel mappen van zijn bureau.

Een onverwacht verzoek

'Voordat je weggaat,' zei hij, terwijl hij de mappen naar me toe schoof, 'zou je deze rapporten volgende week vrijdag af kunnen hebben? Dat zou de overgang enorm vergemakkelijken.'

Even keek ik alleen maar naar de stapel.

Rapporten die vele uren werk vergen.

Rapporten die iemands eerste week makkelijker zouden maken.

Maar ik maakte geen bezwaar.

Ik knikte alleen maar, pakte mijn dossiers en verliet het kantoor met twee dingen:

Een kartonnen doos met mijn spullen.

En een storm van emoties die ik niet wilde laten zien.

Voor de volledige kooktijden ga je naar de volgende pagina of klik je op de knop 'Openen' (>), en vergeet niet om dit te DELEN met je Facebook-vrienden.