Vijf jaar na de verdwijning van Julián Herrera en zijn negenjarige dochter Clara leken de bergen hen voor altijd te hebben opgeëist.
Hun zaak domineerde de krantenkoppen in 2020, nadat wat een korte, ongevaarlijke wandeling in de Franse Pyreneeën had moeten zijn, in stilte eindigde. Naarmate maanden verstreken zonder aanwijzingen, geen waarnemingen en geen enkel spoor, werd de officiële zoektocht stilletjes afgesloten. De familie hield vast aan de fragiele hoop dat misschien misschien – Julián had geselecteerd om ergens ver weg te beginnen. Anderen mompelden de meer waarschijnlijke theorie: een ongeziene val in een onbereikbare hoek van het bereik.
Jarenlang niets geroerd.
Tot eind augustus, toen een Catalaans stel dat een zelden afgelegd pad in de buurt van Roland's Breach verkende, iets opmerkte dat de eentonigheid van de grijze rots verstoorde. De man hurkte, richtte zijn telefoonzaklamp in een smalle scheur en bevroor.
“...Het is een rugzak,” zei hij, nauwelijks aanrakend.
Zijn partner poetste stof van een vervaagd label. Op het moment dat ze de naam las, voelden beiden hun buik vallen.
– Julián Herrera.
Hun ontdekking leidde tot een onmiddellijke reactie. Foto's werden naar de gendarmerie gestuurd en binnen enkele uren liet een helikopter een gespecialiseerd reddingsteam op de site vallen.
Kapitein Morel die vijf jaar eerder had geholpen bij het zoeken naar Julián en Clara opende de rugzak met gehandschoende handen. Binnenin zaten een gedeukte waterfles, restjes voedsel, een gerimpelde kaart... en iets dat hem onmiddellijk bekoelde:
Het blauwe notitieboekje van Clara.
Erkend door het hele land tijdens het oorspronkelijke onderzoek.
Voor de volledige kooktijden ga je naar de volgende pagina of klik je op de knop 'Openen' (>), en vergeet niet om dit te DELEN met je Facebook-vrienden.
