Eén voicemail – van Darren.
Nee, dat is niet mijn ploegleider.
De manager.
"Bel me. Het gaat over gisteravond."
De voorraad was op.
De camera's lieten zien dat ik van de route was afgeweken.
Ik keerde terug met de boodschappen.
Ik had te lang in de auto gezeten.
Ik heb de spullen niet voor mezelf gestolen.
Maar ik heb de pizza wel weggegeven.
En het was tijd.
Ik belde hem.
"Je kunt dingen niet zomaar weggeven," zei hij onverschillig. "Het is niet jouw geld."
"Ze had geen eten," antwoordde ik.
"Het is niet onze verantwoordelijkheid."
En zo gebeurde het.
Een zin die kamers in tweeën deelt.
Nee. Onze verantwoordelijkheid.
Hij zei dat ik voor de bestelling moest betalen.
En de vrijwaringsovereenkomst moest ondertekenen.
Ik weigerde.
"Ik zeg niet dat dit normaal is," zei ik.
Voor de volledige kooktijden ga je naar de volgende pagina of klik je op de knop 'Openen' (>), en vergeet niet om dit te DELEN met je Facebook-vrienden.
