Victor bestuurde de motorboot over het kalme water van de Golf van Finland, terwijl een groep toeristen uit Moskou enthousiast hun vislijnen uitwierp.
Het was een perfecte dag: de zon schitterde op het water, een zacht briesje streelde de lucht en de vissen beten gretig.
‘Victor Semyonych, drijft daar iets in het rond?’ vroeg een van de toeristen plotseling, wijzend in de verte.
Victor kneep zijn ogen samen en probeerde de vorm op het wateroppervlak te onderscheiden.
“Het lijkt op een vogel… nee, wacht even, het is iets vreemds.”
Naarmate de boot dichterbij kwam, wisselden iedereen verbaasde blikken uit. Daar in het water, nauwelijks boven water blijvend, lag een doorweekte rosse kat, die zwakjes spartelde.
‘Nou, dat is nog eens wat,’ mompelde Victor vol ongeloof. ‘Hoe is het hier terechtgekomen? De kust is wel anderhalve kilometer verderop!’
‘Misschien is het van een boot gevallen?’ opperde een vakantieganger.
‘Of ze werden meegesleurd door de stroming,’ opperde een ander.
De kat liet een zielig gemiauw horen en probeerde naar hen toe te zwemmen, maar het was duidelijk dat het te zwak was.
‘Vergeet het vissen nu even,’ zei Victor vastberaden, terwijl hij naar een visnet greep. ‘We moeten hem redden.’
De redding was niet eenvoudig: de angstige kat spartelde en krabde wild om zich heen en rende in paniek rond. Maar uiteindelijk lukte het hen om hem voorzichtig op te pakken en aan boord te tillen.
‘Arm beestje, hij is helemaal uitgeput,’ zei Victor terwijl hij de rillende kat in een oude jas wikkelde. ‘Wie weet hoe lang hij al in het water ligt?’
De kat lag opgerold in een hoek van het terras, met wijd opengesperde, angstige ogen, samengeklonterde vacht en trillende snorharen.
‘Wat een schoonheid,’ zei de vrouw van een toerist, zichtbaar ontroerd. ‘En nog zo jong.’
Voor de volledige kooktijden ga je naar de volgende pagina of klik je op de knop 'Openen' (>), en vergeet niet om dit te DELEN met je Facebook-vrienden.
