“Dank je wel, dochter! We wisten dat je van ons hield!” Maria schreeuwde, opgewonden.
‘Vergis je niet,’ onderbrak Angelica. “Ik geef hem niet op als dochter, maar als iemand die genade voelt. Hierna kom je me niet meer zoeken. Onze relatie eindigde die avond in de rivier.”
‘Maar dochter –’
‘Terugtrekken’, beval hij. ‘Voordat ik van gedachten verander.’
Het bejaarde paar vertrok te midden van blikken van verdriet en minachting.
Ja, ze hadden nu geld...
maar ze zouden voor altijd de last dragen van het verloren hebben wat het kostbaarst was: de liefde van hun dochter.
Angelica zette de missie voort en bouwde een groot ziekenhuis in Guerrero, genaamd “Hospital Don Hilario”.
Angelica bewees dat ware schoonheid niet in het gezicht ligt, maar in de kracht om uit de modder op te staan... en in het vermogen om te vergeven zonder te vergeten.
Het “lelijke” meisje werd een zwaan, niet door een operatie, maar door het hart van de persoon die haar opvoedde.
En jij, Ka-Sawi?
Als je Angelica was...
Zou jij je biologische ouders helpen? Of zou je ze laten lijden?
Deel je gedachten en het verhaal om iedereen eraan te herinneren dat elk kind een zegen is, ongeacht hun uiterlijk.
Voor de volledige kooktijden ga je naar de volgende pagina of klik je op de knop 'Openen' (>), en vergeet niet om dit te DELEN met je Facebook-vrienden.
